เป็นกำลังใจให้กันและกัน
.
.
มาแล้วค่ะ ดองไว้นานมากมายเลยเชียว
กับเรื่องที่ค้างไว้ ว่าจะมาเล่าถึง
งานค่ายแต่งเพลงสำหรับน้องๆผู้พิการค่ะ
.
.
ก็ เหมือนเดิมล่ะค่ะ ทุกครั้งที่ป้าทำหน้าที่ดวงตา เดินนำหน้าต่างไม้ขาว
ให้พวกหนุ่มๆวง ionion เวลาที่ไปร่วมงานกับผู้พิการด้วยกัน
ทุกครั้งนั้น มักจะทำให้เรารับรู้เสมอว่า
คนในสังคมที่จิตใจงามๆ นั้นมีอยู่เสมอ และจำนวนก็คงจะไม่น้อยทีเดียว
เพียงแต่พวกเค้ายังไม่สบโอกาสที่จะได้เข้ามาสัมผัส เข้ามาช่วยเหลือ เท่านั้นเอง
เมื่อมีโอกาส หลายๆ คนเลยที่เต็มใจยื่นมือเข้าช่วย
อย่างครั้งนี้ก็เช่นกัน
เริ่มจากเจ้าน้องชายหุ้นส่วนห้องซ้อมดนตรีของป้า
ซึ่งตั้งแต่ป้าเข้ามาดูแลวง ก็ได้เค้านี่แหละรวมไปถึงเพื่อนๆนักดนตรีของเค้า
ที่คอยช่วยเหลือเรื่องของข้อมูลบ้าง ช่วยซ่อม ช่วยหาซื้ออุปกรณ์ต่างๆให้กับที่วง
แต่คราวนี้พิเศษขึ้นอีกหน่อย ขยายวงกว้างจากการช่วยเหลือวง ionion
เป็นขอยื่นมือเข้าช่วยกิจกรรมด้านดนตรีสำหรับคนพิการด้วย
ซึ่ง เค้าฝากป้าไปแจ้งทางทีมงานค่ายแต่งเพลงฯ ว่า
"หากน้องๆ ฯ ต้องการให้ช่วยเหลือในเรื่องของกระบวนการบันทึกเสียงต่างๆ ใ
ห้ติดต่อได้ตลอดเวลา" พร้อมแจ้งชื่อ เบอร์โทร. ไว้ให้กับทีมงาน
- ซาวน์เอนจิเนีย วงเพลย์กราวน์
- โปรดิวเซอร์ วง SickLaB
- อาจารย์สอนวิชาหลักการบันทึกเสียง ภาควิชาดนตรีสากลฯ
- และเป็นผู้ที่นำป้าเดินเท้าก้าวเข้ามาสานฝันต่างๆ ของน้องชายที่เสียไป ได้สำเร็จ
.
หนุ่มคนนี้ล่ะค่ะ ที่เปิดฉากยื่นน้ำใจสำหรับงานนี้
ให้ป้านำข้อความด้านบนไปบอกต่อกับทางทีมงานฯ อ่อ รวมไปถึงว่า ถ้ามาทำเดโม ที่บ้านฯของเรา
ก็คิดราคาให้เป็นพิเศษสำหรับคนพิการด้วยค่ะ ^ ^
.
วันรุ่งขึ้นป้าก็พาร่างกลมๆ ไปเป็นตาพาหนุ่มๆ ไปร่วมงาน โดยมีทีมงาน
จากทางมูลนิธิเพื่อเด็กพิการมารับตอนช่วงเที่ยงค่ะ
ทางลัดไปที่ค่ายค่ะ คือว่าเลยเวลานัดแล้วยังไม่ถึงพี่เค้าเลยหาทางลัดค่ะ
.
รถจอดตรงหน้าป้ายนี้ค่ะ
ชื่องานจ้ะ
.
แต่ด้วยว่าพวกป้ามาถึงที่งานก็ต้องเริ่มทำงานให้ส่วนของพวกเราเลย
ทำให้มีเวลาพูดคุยกับน้องๆน้อยไปนิด เพราะพอเสร็จงานก็ต้องรีบกลับอีก
ทำให้คราวนี้ยังสัมผัสกับน้องๆในค่ายได้ไม่มากนัก แต่ก็พอได้พูดคุยบ้าง มีแลกเบอร์
ฝากฝังผลงานกันบ้าง ซักถามความเป็นมาเป็นไปกันเป็นบางคน เท่าที่เวลาจะอำนวย
แต่ก็มีบางคนที่รู้จักอยู่แล้ว ก็มีค่ะ อย่างคนนี้
-"นิ" หนุ่มตาพิการคนแรกที่ป้าได้รู้จัก
และเป็นแรงบันดาลใจให้ป้าเข้ามาช่วยงานอาสาฯ
-เจอเค้าได้ตามงานดนตรีทั้งของคนตาดีและตาบอด
-ป้าพบเค้าครั้งแรกบนเวทีคอนเสิร์ตที่ ถ.ข้าวสาร ปลายปีที่แล้ว
.
ที่ทำความรู้จักกันใหม่ก็มีอย่างเช่น
น้องบอล (คนหน้า) - เหยื่อของพิษเมาแล้วขับ เหตุอุบัติมาได้ครบ 1 ปีพอดีๆ
น้องปลาย (คนหลัง) รุ่นน้องของบอลด้วยเหตุการณ์คล้ายคลึงกัน
น้องปอ ฝ่ายโสตของทางมูลนิธิฯ สดใส ร่าเริ่ง น่ารักมาก
.
บรรยากาศในงานก็เป็นกันเองค่ะ ในวันนั้นก็มีพี่เจี๊ยบ พิสุทธิ์ ทรัพย์วิจิตร
มาเป็นวิทยากรในส่วนของ workshop แต่งเพลงค่ะ
เท่าที่แอบสอดส่อง บางคนก็มีผลงานทำออกมาเป็นเดโมมานำเสนอ
บางคนก็นำผลงานของตัวเองร้องออกไมค์โชว์สดกันเลย
เก่งๆกันทั้งนั้นเลยค่ะ
.
.
คราวนี้ป้าก็ขอนำรูปสถานที่ที่จัดงานนี้มาฝากด้วยค่ะ
เนื่องจาก สถานที่แห่งนี้ จุดประสงค์หลักคือเป็นค่ายเพื่อพัฒนาศักยภาพคนพิการ
ทำให้เราเห็นความพิเศษที่วางร่วมอยู่บนความปกติได้อย่างลงตัว
และจากที่ป้าคลุกคลีพูดคุยอยู่กับผู้พิการมาระยะหนึ่งทำให้ได้รับทราบว่า
ผู้พิการนั้นคือคนปกติ(?) เค้าสามารถดำเนินชีวิตในกิจกรรมประจำวันได้ไม่ต่าง
จากคนทั่วไป และถ้าในสังคมปกติเพิ่มสิ่งอำนวยความสะดวกเพื่อพวกเค้าอีกเพียงเล็กน้อย
เราจะเห็นได้ชัดเลยว่าเค้าสามารถดำเนินกิจกรรมต่างๆได้แบบสบายบรื๋อ!!!
มาดูกันพอเป็นน้ำจิ้มเนาะ
ช่วยพยุง ในห้องน้ำค่ะ
ประตูห้องน้ำบานกว้างงง
ทางเดินกว้าง โล่ง ทางเข้า-ออกกว้างขวาง
.
ก็นำมาฝากกันประมาณนี้นะคะ
ครั้งหน้าก็จะนำเรื่องน่ารักๆ ในงานเลี้ยง กีฬาเพื่อคนพิการ(ระดับโรงเรียน) มาฝากค่ะ
.
.
- ไม่มีถอดใจ
edit @ 2007/09/07 14:12:22
edit @ 2007/09/07 22:14:22
