ขอบคุณ

.

จากเอนทรีก่อนหน้า

ป้าขอบคุณผู้ที่เป็นกำลังใจในขณะที่ป้ารู้สึกทุกข์ยาก

วันนี้

ป้าขอกล่าว"ขอบคุณ"อีกสักครั้ง

สำหรับผู้ที่เคยได้ฉุดป้าจากความทุกข์ใหญ่หลวงในชีวิต

ที่เคยผ่านเข้ามา

อาจจะมีบางคนที่เคยได้รับรู้

ความทุกข์สาหัส

ที่ป้าเคยที่จะเกือบผ่านมันมาไม่ได้

แต่

ก็มีบางอย่างฉุดป้าขึ้นสู่ความเป็นจริง

กลับมามีชีวิตปกติได้อีกครั้ง

ซึ่ง

คนที่ฉุดป้าขึ้นมายืนได้อย่างปกติอีกครั้งนี้ หาได้เป็นผู้รู้จักคุ้นเคยกันไม่

กลับเป็นผู้ที่ป้ารู้จักได้เพียงรับรู้จากสื่อบ้าง จากคนรอบข้างที่บังเอิญได้เคยหรือได้เข้าไปเกี่ยวข้องบ้าง

ซึ่งความรู้สึกว่า "ดั่งดวงใจหลุดหายไป"ที่ป้ารู้สึก นั้นคงจะเทียบไม่ใกล้เคียงนักกับผู้ที่

บรรจงลงอักษรในหนังสือเล่มนี้

ซึ่งทำให้ป้าตระหนักว่า นั่นคือความเสียใจที่มากมายกว่าเรา

การที่เรารับรู้ถึงทุกข์ลักษณะคล้ายคลึงกัน

เอาใจท่าน มาตรองเทียบกับใจเรา

ทำให้การรับรู้ทุกตัวอักษรชัดเจน

และจากเกร็ดธรรมะบางประการ

ก็ถูกซึมซับ

รับเข้ามาให้เห็นว่าเป็นจริงดั่งท่านกล่าว

ก็รับนำมาปรับใช้

ให้จิตให้ใจได้เริ่มมองเห็นทาง

.

.

.