05

อาสาสมัครโรงเรียนสอนคนตาบอดฯ

วันที่ 15 นี้ โรงเรียนฯเปิดละ

พี่ๆ อาสา ก็เตรียมเก็บเกี่ยวรอยยิ้มและความอิ่มใจกันได้

...............................

จากการทำงานอาสาฯมาตั้งแต่เมื่อปลายปีที่แล้ว (ซึ่งถือว่าเริ่มไม่นานเลยถ้าเทียบกับคนอื่นๆ)

แต่ก็รู้สึกผูกพัน เพราะว่าช่วงเปิดเทอมก็ไปช่วยงานสัปดาห์นึงก็หลายวัน

ผูกพันกับน้องๆตาบอด ผูกพันกับความน่ารักของเหล่าบรรดาอาสาฯ ผูกพันกับอาจารย์ผู้ดูแล

แต่

ก็ต้องขออภัยทางอาจารย์ที่เคยรับปากไว้ว่าช่วงปิดเทอมจะไปช่วยสอน อาสาฯ เรื่องการเขียนอักษรเบรล

เนื่องจาก

ติดภารกิจ คือ ตามมาช่วยพี่ตาบอดรุ่นโตทำงานน่ะค่ะ

หลายๆคนคงอาจจะเคยผ่านหูผ่านตา

สำหรับศิลปินกลุ่มใหม่ที่เป็นคนตาบอด กับชื่อวง อัยออนเนี่ยน

ป้าก็ใช้เวลาช่วงน้องเล็กปิดเทอม มาช่วยดูแลพี่โตๆ ในเรื่องงาน

แต่เปิดเทอมนี้ ก็คงกลับไปช่วยที่โรงเรียนในช่วงตอนเย็นมากขึ้น

เสร็จจากงานประจำ ก็จะรีบบึ่งไปหาทันทีเลยนะคะนู๋ๆ

.

.

.

เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน ได้มีโอกาสไปร่วมงานแจกนาฬิการุ่นพิเศษสำหรับคนตาบอด

ของห้างนาฬิกาห้างหนึ่ง

ก็พาพี่ๆ ไปร่วมรับมอบ และร่วมกิจกรรมกับงานนี้

.

.

และมีโอกาสได้พบกับสาวน้อยสายตาเลือนลาง

ผู้มีหัวใจรักเสียงเปียโน(โดยเฉพาะของพี่โต๋)

ที่สามารถจำเสียงป้าได้ และเรียกหา ทำเอาดีใจเชียว

วันนั้นเธอก็มาร่วมกิจกรรมด้วย

พร้อมกับบอกข่าวดี เรื่องของการสอบเข้ามหาวิทยาลัย

ที่ทางอาจารย์และพี่ร่วมลุ้นไปกับเธอนั้น สำเร็จ

เธอได้เข้าศึกษาในมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์สมความตั้งใจ

.

.

ก็ขอให้สาวน้อยสดใสผู้นี้จงเข้มแข็ง ต่อสู้ และประสบความสำเร็จต่อๆ ไปนะคะ

.

.

ส่วนเพลงนี้พิเศษสำหรับน้องใหม่ในรั้วมหาวิทยาลัยคนนี้ค่ะ..."ยัยแจ๋น"..

.

......................

ยินดีด้วยกับหลานๆ นักศึกษาใหม่ทุกทั่นนะคะ ไม่ว่าจะในรั้วของมหาวิทยาลัยใด

สีรั้วใดๆ

รั้วจะปิด หรือจะรั้วเปิด......ก็ขอให้ภูมิใจ และตั้งใจเรียนรู้กันให้สุดๆนะคะ


edit @ 2007/05/12 22:24:07
edit @ 2007/05/14 23:47:11

หวังดี...ผิดที่ผิดทาง

กับวันนี้

ซึ้งใจ

กับความหวังดีที่เรามีให้ใครบางคน

แต่...มัน

ผิดที่

ผิดทาง

และ

ผิดคน

ทำให้เรียนรู้ว่า

ความหวังดีนั้นดี..และเราควรมีให้คนทุกคน

แต่

ไม่ใช่แสดงออกกับทุกคนที่เราหวังดี

เราควรมอบให้แต่กับคนที่เค้าเปิดใจรับ

มันจึงจะไม่ไร้ค่า

.

เพราะบางทีความหวังดี ตั้งใจดีที่เราให้ไปกับคนที่เค้าไม่พร้อมจะรับ

สิ่งที่กลับมา คือ ความว่างเปล่า

และไร้คุณค่า

.

.

ที่จริงมันคงจะเป็นเพราะ

ความหวังดีของเรามันไม่ถูกกาลเทศะนั่นเอง

เราคงอยู่ผิดที่

แสดงออกผิดทาง

และมอบความหวังดีให้กับคนที่เค้ามีพร้อมเกินตัวเรา

.

เก็บงำความหวังดีนั้นไว้ ไม่ได้หายไปไหน

ยังคงหวังดี และตั้งใจดี จริงๆ อยู่เหมือนเดิม

แต่คงไม่แสดงออก ให้มันแย่ไปกว่าที่เป็นแล้ว

.

.

ม้วนตัวกลับมา

หยิบยื่นความหวังดีให้กับน้องๆ ที่ตาดี และใจกว้าง

ให้กับ น้องๆ ตาบอด แต่ใจเปิดรับดีกว่า

.

.

คงต้องเจียมตัวแล้วว่า

เรามี"ดี"ไม่พอที่จะไป"หวัง"มอบให้คนที่เค้าสมบูรณ์พร้อม

.

คงต้องมอบความ"ดี"ให้กับคนที่เค้า"หวัง"จะได้รับจากเราดีกว่า

อย่าอาจหาญเกินตัว

.

.

อยู่ให้ถูกที่ ทำดีให้ถูกทาง ดีกว่าเนอะ

(คิดได้เมื่อสายเสมอ...เค้าสอนแล้วจำไม่ได้หรือไง ให้คิดก่อนทำ...สมองน้อยจริงเรา..

แก่กะโหลกกะลาซะจริงป้าเอ๊ย)


edit @ 2007/05/15 23:40:39

กลับบ้านเก่า

.

.

"กลับมายืนที่เดิม ที่ๆ เคยคุ้นตา..".

.

บ้านเก่าที่กลับมานี้ก็คือบ้านห้องซ้อมดนตรี (ไม่ได้แปลว่าตายเน้อ..อิอิ) ที่เคยพูดถึง

ที่ๆ สามารถสร้างความสุข สร้างรอยยิ้มและเสียงหัวเราะให้ได้เสมอ

.

.

บางครั้งก็เรียกกันว่า ศาลาพักใจ ค่ะ

ใครซึม เศร้า เหงา หรืออินเลิฟ

ก็แวะมาได้ทั้งนั้น

.

.

สุขกันแบบบ้านๆ แบบคนเดินดิน กินข้าวแกง

สบายใจดีค่ะ

.

.

สบายใจจนอยากมอบเพลงนี้ให้ทุกๆคน

น่า

อย่าคิดมากนะคนเรา

ป้าเลยอยาก ส่งรักส่งยิ้มให้ทุกคนค่ะ

.

.

คิดมากมายเด๋วหน้าย่างเข้าวัย 30 ก่อนเวลาอันควรกันนะคะหลานๆ

( ถ้าทำไรให้เคืองใจ ก็เมินๆไปแล้วกัน ยกโทษให้ด้วยนะเจ้าคะ)




edit @ 2007/05/16 22:16:19
edit @ 2007/05/17 23:51:30