ขอบคุณ
.
จากเอนทรีก่อนหน้า
ป้าขอบคุณผู้ที่เป็นกำลังใจในขณะที่ป้ารู้สึกทุกข์ยาก
วันนี้
ป้าขอกล่าว"ขอบคุณ"อีกสักครั้ง
สำหรับผู้ที่เคยได้ฉุดป้าจากความทุกข์ใหญ่หลวงในชีวิต
ที่เคยผ่านเข้ามา
อาจจะมีบางคนที่เคยได้รับรู้
ความทุกข์สาหัส
ที่ป้าเคยที่จะเกือบผ่านมันมาไม่ได้
แต่
ก็มีบางอย่างฉุดป้าขึ้นสู่ความเป็นจริง
กลับมามีชีวิตปกติได้อีกครั้ง
ซึ่ง
คนที่ฉุดป้าขึ้นมายืนได้อย่างปกติอีกครั้งนี้ หาได้เป็นผู้รู้จักคุ้นเคยกันไม่
กลับเป็นผู้ที่ป้ารู้จักได้เพียงรับรู้จากสื่อบ้าง จากคนรอบข้างที่บังเอิญได้เคยหรือได้เข้าไปเกี่ยวข้องบ้าง
ซึ่งความรู้สึกว่า "ดั่งดวงใจหลุดหายไป"ที่ป้ารู้สึก นั้นคงจะเทียบไม่ใกล้เคียงนักกับผู้ที่
บรรจงลงอักษรในหนังสือเล่มนี้
ซึ่งทำให้ป้าตระหนักว่า นั่นคือความเสียใจที่มากมายกว่าเรา
การที่เรารับรู้ถึงทุกข์ลักษณะคล้ายคลึงกัน
เอาใจท่าน มาตรองเทียบกับใจเรา
ทำให้การรับรู้ทุกตัวอักษรชัดเจน
และจากเกร็ดธรรมะบางประการ
ก็ถูกซึมซับ
รับเข้ามาให้เห็นว่าเป็นจริงดั่งท่านกล่าว
ก็รับนำมาปรับใช้
ให้จิตให้ใจได้เริ่มมองเห็นทาง
.
.
.
ขอบคุณตัวเองที่ซื้อหนังสือเล่มนี้เก็บไว้อย่างดี และไม่เคยได้เปิดอ่านอย่างจริงจังมาก่อนที่ตัวจะถึงคราว
ขอบคุณเจ้าของเรื่องราวที่ได้รับสัมผัส
ขอบคุณทุกตัวอักษร
ขอบพระคุณผู้บรรจงลงอักษรา
.
.
.
และที่ไม่เคยลืมเลย
ขอบคุณ
ฮีโร่ตัวน้อย(ในเวลานั้น)
ที่เจ้าช่างเข้มแข็ง
สะกิดใจให้ป้าได้รู้สึกตัว
.
.
.
ขอบคุณค่ะ
............................................................................
<คิดถึงคนบนฟ้าจัง...พี่เหนื่อยจนไม่อยากจะทนแล้วน้องเอย...ขอกำลังใจให้พี่ด้วยนะครับคนดี
...รักน้องเสมอ..
8 ปีที่ผ่าน แต่รักไม่เคยจางนะจ๊ะคนดี>
edit @ 2007/06/12 23:00:21
