เมื่อพบเจอกับ....นางฟ้า

.

.

อืม

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ( 14 ก.ค. ) ก็พาหนุ่มๆวงอัยออนเนี่ยนไปร่วมงานดนตรี

อืมใหญ่นะ งานใหญ่เชียวละ(คิดว่า)

ก็ต้องขอบพระคุณทุกๆท่าน ทุกๆทีมที่ให้โอกาส

ให้อัยออนเนี่ยนได้ร่วมเป็น 1 ใน กว่า 70 ศิลปิน

ได้ร่วมขึ้นแสดงบน 1 ใน 7 เวที ในงานนี้

.

.

งานก็ผ่านไปด้วยดีเช่นเดิมค่ะ

คนเยอะก็มีวุ่นบ้างเล็กน้อย แต่ทีมงานก็น่ารักดีค่ะ

พวกเราเองก็พยายามเต็มที่ ที่จะช่วยเรื่องของเวลา

ปกติ อาจต้องใช้เวลาในเรื่องของการ set up มากกว่าคนสายตาปกติเล็กน้อย

แต่โชคดีที่วันนั้นได้น้องโย๋ ไปช่วยงานด้านแบคสเตจ

ทำให้คล่องตัวขึ้นมาก และไม่บกพร่องในเรื่องของการควบคุมเวลา

พอเสร็จจากการแสดงของวงตัวเอง

ป้าก็พาพวกเค้าเดินไปฟังบรรยากาศรอบๆ

พาไปฟังเสียงจากเวทีใหญ่ แต่โชคไม่ดีอยู่บ้างตรงที่ฝนตกหนัก

ก็หลบฝนบ้าง ออกไปชะเง้อฟังบ้าง จนเห็นท่าจะไม่ดี ก็ยกขบวนกลับ

.

.

แต่

ความโชคดีมีมาระหว่างการเดินทางเสมอ

.

ระหว่างทางประมาณ 3 ช่วงตึก หลบหลีก ลัดเลาะ

เลี่ยงฝน เลี่ยงน้ำ ระวังลื่นกันมา

ก็ได้แวะสร้างความอิ่มเอมให้พวกพ่อนักดนตรีกลุ่มนี้...เริ่มจาก

ป้าแนะนำให้รู้จักทักทายกับวงเพลย์กราวน์ ที่เฉียดกันไปเฉียดกันมาอยู่แถวห้องซ้อม

ก็ได้เจอะเจอทักทายกันซะที

ต่อด้วย

นั่งทานก๋วยเตี๋ยว พูดคุย แลกเปลี่ยนกับเจ้าบอล คีย์บอร์ดวงศรีราชาร๊อคเกอร์

ตามด้วยเซอร์ไพร์ขนาดไม่เล็กเลย

พี่นอ เครสเชนโด นั่งพักรอแสดงอยู่ระหว่างทาง ก็แวะทักทายฮีโรในดวงใจเจ้ามือเบส

พร้อมเก็บภาพ สัมผัสมือ ทักทาย เป็นที่ตื่นเต้น อิ่มเอมกันไป

ตบท้ายด้วย

ที่ทางออกของตึกระหว่างรอให้ฝนซาเม็ด

แจ๊ค ธรรมรัตน์ ก็แว่บมาหน้าประตู ให้คุณเจ๊ได้ทักทาย

พร้อมกับพามาให้เจ้ามือกีตาร์ได้สัมผัส ก็เค้าชื่นชมของเค้านะ ตั้งแต่ได้ร่วมงานในคอนเสิร์ตใหญ่คราก่อน

.

.

เสียดายก็แต่ พาเจ้ามือกลองไปดูคุณพี่ชัชโซโล่กลองไม่ทันน่ะนะ

แข่งกับฝนฝ่าไปไม่ทันจริงๆ ติดไว้ก่อน มีโอกาสคงจะได้สัมผัสสมใจ

.

.

งานนี้นอกจากงานของวงจะราบรื่นเรียบร้อย

สิ่งที่เสริมเพิ่มคือความอิ่มเอม ที่บังเอิญได้แวะมอบให้กับพวกเค้า

การได้พบ สัมผัส ใกล้ชิดกับบุคคลที่เค้าชื่นชม

เป็นสิ่งค่อนข้างยากอยู่ เพราะมองไม่เห็น สัมผัสจากการรับฟังจากทีวีตามรายการต่างๆ

จึงดูห่างไกลกว่าคนปกติอย่างเรา

การจะได้สัมผัสตัวจริงยิ่งค่อนข้างยาก หากไม่ได้ไปถึงต้นทาง

และหากไม่มีดวงตานำทางพาไป คอยชี้คอยบอก คอยแนะนำ

.

.

ซึ่งป้าเองอดไม่ได้เลยที่ต้องขอบคุณน้ำใจงามๆ

จากนางฟ้าน้อยๆ ทั้ง 3 คน

ที่อยู่เป็นคู่ คอยอยู่เคียงข้าง คอยชี้นำทาง คอยเป็นแสงสว่าง เป็นดวงตา

ให้กับพวกเค้า คอยจับ คอยจูง คอยพยุงเมื่อต้องเจอหนทางลำบาก

น่ารักมากเลยค่ะ

งดงามทั้งหน้าตา งามจรดตลอดกาย ยิ่งน้ำใจยิ่งงดงามนัก

จะมีใครบ้างสักกี่คนที่จะกล้ามองข้ามความพิการ

มองผ่านไปเห็นถึงจิตถึงใจ

คงต้องยกเรื่องของความงามแห่งจิตใจให้กับพวกเธอเหล่านี้ล่ะค่ะ

น่ารักมากมาย

.

.

ขอความรักของพวกเจ้ายิ่งใหญ่

ตลอดไป

นิรันดร์กาล

.

.

รักทุกคนจังเลยค่ะ

.

.

.

.

.

เราจะรักกันจนจบชีวิต...พี่สัญญา

.

.

เมื่อคืน

ฝีนถึงน้องชายที่จากไป

เค้าจะมาหาเสมอเวลาที่กำลังท้อแท้

.

.

อัพบลอค + ฟังเพลงนี้พร้อมน้ำตาไหลอาบ

มีเค้าเป็นกำลังใจ อยู่ในใจ อยู่ในฝัน อยู่ในชีวิต

ก็จริง

แต่กอดกายเนื้อเจ้าไม่ได้

คิดถึงนัก

กำลังใจเหือด แม้เจ้ามาปลอบในฝัน

ให้เห็นหน้ากัน

แต่

มัน

คิดถึงจับใจ

ใจมันหนาวเหลือเกินแล้ว

แต่พี่ก็สัญญาความฝันของน้อง

ที่พี่สานต่อ

แม้จะยาก ลำบากเพียงใด พี่จะประคองไปให้ตลอดฝั่งฝัน

มันต้องสมบูรณ์แบบอย่างที่เจ้าฝันไว้

สัญญาจ้ะ

.

.

แม้ท้อแต่ไม่ขอถอย

.

.

.

edit @ 2007/07/27 18:01:22

เมื่อไฟดับ

.

.

เมื่อวานมีโอกาสพาสมาชิกวง ionion ไปร่วมงานแถลงข่าวงานหนึ่ง

.

.

พองานเริ่มตามกำหนดการ พิธีกรขึ้นกล่าวเกริ่นนำได้ไม่ทันเท่าไหร่

ก็

ไฟฟ้า

ก็

ดับพรึ่บ!!!

.

อืมมมม

.

พวกสมาชิกก็ถามกันใหญ่เลยว่าเกิดอะไรขึ้น เพราะได้ยินเสียงคนฮือๆ กัน

ป้าก็อธิบายให้ฟังไป พวกเค้าก็นั่งยิ้มๆ หยิบมือถือขึ้นมานั่งกดฟังเสียงเล่นกันรอเวลาขึ้นโชว์

.

แต่ ก็ นานเอาการทีเดียว ก็เริ่มกังวลว่าอาจจะไม่มีโอกาสได้ขึ้นโชว์กระมัง

.

แต่แล้ว

.

ก็

..

มีเสียงของพี่สาวแสนใจดีของพวกเรา เดินเข้ามากระซิบถามพวกเราว่า

มีเครื่องดนตรีที่ไม่ต้องใช้ไฟฟ้า พอจะขึ้นไปเล่นคลายบรรยากาศหน่อยได้มั้ย

.

อ่า....ได้ครับพี่ ด้วยความยินดีครับ

.

ป้าเองก็พาร่างกลมๆ เดินไปควานหาอุปกรณ์ (เพราะในห้องพักนั้นไม่มีไฟฉุกเฉิน) หันไปอีกที

พวกหนุ่มๆ เดินลิ่วไปจนถึงเวทีละ(ท่าทางดีใจ ได้เล่นก่อนกำหนดเดิม อิอิ)

ทีมงานก็ช่วยกันอย่างพร้อมใจ ด้วยเวลาเพียงเล็กน้อย พวกเขาก็ได้ขึ้นไปแสดงผ่อนคลายบรรยากาศบนเวที

พร้อมคำกล่าวทักทาย...+ แนะนำตัวว่า สวัสดีตอนไฟดับครับ พวกเรา ionion

เราเป็นศิลปินผู้พิการทางสายตา ดังนั้นไฟดับจึงไม่เป็นปัญหาสำหรับพวกเราครับ

มาฟังเพลงจากพวกเรา.......

ก็เรียกเสียงเฮ เสียงปรบมือจากคุณผู้ชมด้านล่างกันไป

พวกเค้าก็เริ่มทำหน้าที่ที่ช่ำชองกันมาจากเมื่อสมัย

เล่นดนตรีเปิดหมวก เล่นดนตรีตามสวนฯต่างๆ ที่ไม่เคยได้พึ่งพาเครื่องขยายใดมาก่อน

เมื่อผ่านพ้นเพลงแรกไป ไฟก็เริ่มมา พอจบเพลงที่ 2 ทุกอย่างก็คลี่คลายลง

และกลับสู่สภาพปกติ

งานก็เริ่มดำเนินการต่อ

และจบงานด้วยคิวโชว์(ตามที่กำหนดไว้เดิม) ของวง ionion

ที่ได้รับหน้าที่อัญเชิญบทเพลงพระราชนิพนธ์ "ยิ้มสู้"

ขับร้องในรูปแบบดนตรีอะคูสติค

.

.

งานก็จบได้ด้วยรอยยิ้ม......

ก็พวกเขายิ้มสู้อยู่เสมอนี่นะ : )

.

.

.

.

.